Uitverkocht

Grmbl....wat baal ik als een stekker, zeg! Vandaag kreeg ik een e-mail van Wehkamp met de mededeling dat het door mij bestelde artikel was uitverkocht. Wat? Hoe kan dat nu? Het artikel moet namelijk officieel nog uitkomen, dus hoe kan het nu dan al uitverkocht zijn?

Vorig jaar zijn mijn zoon en ik naar de film "This is it" van Michael Jackson in de bioscoop geweest. Op 22 februari a.s. komt hij officieel uit op dvd.
Wehkamp bood de mogelijkheid om het artikel alvast te reserveren, dus....dit maar gedaan, omdat we eigenlijk wel verwachten dat er veel vraag naar de dvd zal zijn als hij uitkomt en we hem gewoon graag willen hebben (dit keer graag het origineel i.p.v. een kopie).

Maar nu dus een e-mail gekregen met de boodschap dat de dvd "uitverkocht" is.
Hoe kan een artikel dat nog uit moet komen al uitverkocht zijn? Wat heeft dan bovendien dat hele reserveren voor nut?
Maar goed....nog gebeld met Wehkamp, maar ik kreeg het artikel dan ook niet alsnog opgestuurd, want anders had men de melding gegeven dat het artikel "niet voorradig" was. In dit geval was het "uitverkocht", dus kon de fabrikant het zogenaamd niet meer leveren. Ja hoor, maak dat de kat wijs! Die dvd wordt wereldwijd uitgebracht en misschien is de vraag groter dan men kan leveren, maar die dvd's worden ècht wel opnieuw bijgeperst, dus "uitverkocht"???? Lijkt me niet echt het geval.

Ik word altijd een beetje "ongeduldig" van dit soort dingen, omdat ik het artikel dan eigenlijk heel graag het liefst nog op de dag van de release wil hebben, dus....nu anders toch maar via Free Record Shop of Music Store of zoiets dergelijks proberen en dan maar hopen dat ze voldoende exemplaren voorradig hebben (ik wil graag de dubbel dvd i.p.v. de enkele, dat ook nog eens een keer, ahum....moet kunnen). Reserveren kan bij Free Record Shop, maar dan moet je tegenwoordig dus vooruit betalen. Maar....als dat reserveren bij FRS eventueel net zoveel succes belooft als Wehkamp???? Ik moet er dus nog maar even over nadenken wat ik doe.

Shalalie

Het was ook vandaag op mijn werk het gesprek van de dag: "Het Nationale Songfestival". Maar buiten het werk ving ik toch eigenlijk wel zo'n beetje dezelfde geluiden op. Of de TROS gisteren helemaal bereikt heeft wat men had willen bereiken weet ik niet (wat dat dan ook had mogen zijn), maar ze hebben dan in ieder geval bereikt dat iedereen het erover heeft. Zowel de media als het publiek.

Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik eigenlijk nooit zo'n songfestival fan ben geweest en eerlijk gezegd heb ik het ook al in geen jaren meer gevolgd.
Ik heb sowieso geen zin meer in dat vriendjespolitiek van "bevriende" landen die elkaar de hoogste punten geven en als je als land politiek gezien niet goed ligt, kun je het tegenwoordig wel vergeten als songfestivaldeelnemer, lijkt het wel.
Ik kan me van de laatste songfestivals niet eens meer het winnende liedje herinneren, dus dat zegt eigenlijk ook al genoeg over de kwaliteit van de liedjes.

Het lijkt wel of we eigenlijk alleen nog maar de liedjes kunnen herinneren van pakweg 20 á 30 jaar geleden; Hold me now - Johnny Logan (1987), J'aime la vie - Sandra Kim (1986), La det swinge - Bobbysocks (1985), Diggi-loo diggi-ley - Herreys (1984), Ein bißchen Frieden - Nicole (1982), Making your mind up - Bucks Fizz, What's another year - Johnny Logan (1980), Hallelujah - Milk & Honey (1979), Save Your Kisses for Me - Brotherhood of man (1976), natuuuurlijk "Ding-a-dong" - Teach in (1975), Waterloo - ABBA (1974), Après toi - Vicky Leandros (1972) en ga zo maar door. Zelfs "Een beetje" van Corry Brokken (1959) is altijd in de herinneringen van mensen gebleven en zelfs ik ken het (ookal was dit van ver voor mijn tijd)!
Ik weet niet wat het is maar van na die tijd kan ik me eigenlijk nog maar heel slecht een liedje voor de geest halen dat iedereen letterlijk mee staat te galmen, ookal zijn we nu zoveel jaren verder.
Geen idee waar het aan ligt. Ik neem aan dat componisten heus nog wel liedjes kunnen schrijven, maar.....wellicht draait het bij het songfestival wel steeds minder waar het om zou móeten draaien, namelijk kiezen wie het beste liedje heeft.
Daar draait het volgens mij al jaaaaren niet meer om. Het is sowieso al een grote misser geweest om het live orkest weg te bezuinigen (maar vervolgens wel hele dure decors laten bouwen, maar goed....het zal wel aan mij liggen).

De tijd dat iedereen knus voor de buis zat en naar hetzelfde programma keek, is eigenlijk sowieso ook wel voorbij. Vroeger had je maar 2 en later 3 Nederlandse zenders, dan had je nog Duitsland, bbc, misschien Frankrijk en België, maar...dan hield het toch wel een beetje op. Maar....we waren tevreden met wat we hadden en iedereen kon zich verheugen op 1 bepaald programma.

Tegenwoordig hebben we misschien wel meer dan 40 zenders, een digitaal tv kastje met extra keuzes, dvd, blue ray, nu zelfs 3d dvd's (en straks zelfs 3d tv)!. De lade van de tafel ligt vol met op zijn minst 5 afstandbedieningen en nóg weten we af en toe niet waar we naar moeten kijken. Bijna iedereen heeft tegenwoordig een enorme flatscreen in huis en een cinema system (terwijl ik nog uit de zwart-wit tv tijd stam, een tv waarvan eerst de buizen opgewarmd moesten worden, dan had je enkele seconden later pas beeld! We hadden geen afstandsbediening, je moest gewoon opstaan vanuit je stoel om een knop in te drukken!). Mensen worden ook steeds minder tevreden, terwijl we nu veel meer mogelijkheden hebben dan toen.

Maar goed...ik wijk een beetje af van mijn verhaal....

We hadden het over het songfestival. Steeds vaker komt ook de gedachte bij me op of we hier eigenlijk als Nederlanders nog wel aan mee moeten doen.
Onoverzichtelijk, commercieel, vriendjespolitiek, belangenverstrengeling, bar slechte liedjes, commerciële deuntjes die nog slechter klinken dan de troep die we de hele dag al op de radio voorgeschoteld krijgen. Of je nu een travestiet stuurt of een hardrockband, al stuur je de beste zangers en zangeressen van de wereld....het lijkt er allemaal niet meer toe te doen.

Ik vind dat we aan bijvoorbeeld Edsilia Rombley een hele goede kandidaat hadden, topzangeres en best een goed liedje (Hemel en aarde - 1998). Wat te denken van "Amsterdam" van Maggie MacNeal uit 1980, geweldig nummer!
Sandra Reemer vertolkte nummers als "Colorado" (1979) en "The party's over" (1976), niet te vergeten "Ik zie een ster" van Mouth & MacNeal uit 1974.
Het mooiste liedje is misschien nog wel "De Mallemolen" van Heddy Lester uit 1977.
Nederland heeft dus best wel kwalitatief goede liedjes ingestuurd in het verleden. Misschien hebben ze dan niet gewonnen op het Internationale Songfestival, maar het zijn Nationaal wel grote "klassiekers" geworden, want iedereen kan de liedjes nog bijna letterlijk meezingen, ook generaties later.

En dan....met alle respect voor Pierre Kartner....maar dan wordt er dit jaar dus een liedje als "Shalalie" (originele titel "Ik ben verliefd", maar dat is bijna iedereen volgens mij alweer vergeten...) ingestuurd.
Ik weet het niet.....wat moet ik hier nu van vinden?
Vind ik het geschikt voor het songfestival? Ehhh....als ik eerlijk ben....vind ik het meer passen in een "Op Losse Groeven" of "Op Volle Toeren" achtig programma, maar niet echt iets voor het songfestival. Ik heb gisteren een stukje gekeken, maar....ik miste eigenlijk alleen Chiel Montagne nog als presentator, dan was het geheel compleet geweest. Het liedje past ook prima bij de TROS (of Sterren.nl....overigens ook van de TROS), maar het songfestival? Daar heb ik hele sterke twijfels over.

Maar ja....dan kun je discussie gaan voeren: "Die betere liedjes die we in het verleden hebben gestuurd hebben ook nooit gewonnen". Dat is beslist waar. En er hebben op het Internationale songfestival de laatste jaren wel vaker liedjes gewonnen die ik berenslecht vond, dus....wie zijn wij dan als publiek om het "Shalalie" liedje af te kammen? Mochten ze onverhoopt tóch met dit liedje gaan winnen (maar ik acht de kans zeer klein in), dan is de TROS natuurlijk de lachende 3e, evenals Pierre Kartner, want die man heeft nogal wat kritiek over zich heen gekregen de laatste weken. (Laten we niet vergeten dat Pierre Kartner toch ook nog steeds de schrijver/componist is van "Het kleine café aan de haven", dat wereldwijd ook overgenomen werd door internationale artiesten en in een vertaalde versie in diverse landen een hit werd. En natuurlijk het Smurfenlied!! Maar dat allemaal nu even terzijde...)

Het liedje zou te "oudbollig" zijn. Ik begrijp wel een beetje wat mensen daarmee bedoelen, maar....wat verstaat men eigenlijk onder "oudbollig"? Alle liedjes van 20 á 30 jaar geleden, die ik daar straks opnoemde, zijn in principe ook "oudbollig", maar....iedereen lalt ze nog letterlijk mee en regelmatig kun je ze nog op de radio horen.

Maar dan....de show van gisteren op tv. Wat een chaotisch en amateuristisch zooitje!
Pierre Kartner wilde aanvankelijk geen winnaar noemen....en....eenmaal onder druk gezet, noemt hij dan maar de eerste naam die bij hem opkomt, zonder motivatie, zonder toelichting, helemaal niets!

En dan het winnende zangeresje; "Sieneke". Goed...haar naam....kunnen ze weinig aan doen...alhoewel.....Chiel Ottink gaat tegenwoordig ook door het leven als "Thomas Berge", om maar een voorbeeld te noemen, dus.....een wat pakkender artiestennaam is wat dat betreft altijd een keuze. Maar goed....Sieneke....ze is pas 17 jaar, heb ik vernomen. Wat had ze gisteren dan in vredesnaam voor een jurk aan? Ik durf te wedden dat haar moeder daar nog niet eens in durft rond te lopen. Een 17 jarige trek je toch verdorie iets veel vlotters aan? Wie was er in vredesnaam verantwoordelijk voor de styling van dat meisje? Vreselijk!
(en dan die meidengroep...een soort kruising tussen de Dolly Dots en Frizzle Sizzle in een soort zuurstokken outfits...hallooooooo, we leven in 2010 en niet meer in de jaren 80!!)

Nee....mocht Nederland dit jaar al niet gediskwalificeerd worden voor een volgende deelname van het songfestival van volgend jaar....laten we dan alsjeblieft hopen dat het e.e.a. weer wat professioneler georganiseerd wordt en....we hebben in Nederland toch op compositie gebied toch wel wat meer in huis qua muziekschrijvers?
John Ewbank om er maar 1 te noemen, zelfs Eric van Tijn en Jochem Fluitsma, of de diverse componisten die liedjes hebben geleverd aan mensen als Paul de Leeuw (daar zitten toch echt wel hele mooie liedjes tussen...minstens van dezelfde kwaliteit als "De Mallemolen" van Heddy Lester!)
Stel dat men bij het Internationale Songfestival het orkest weer terug zou laten komen en je zou een nummer als "Rood" van Marco Borsato laten uitvoeren, met alle strijkers/violen etc., dan zou dat toch een fantastisch bombastisch geheel zijn? Maar goed....een ander liedje van Marco Borsato heet nog steeds "De meeste dromen zijn bedrog". Ik wil niet persé negatief doen, maar ik ben bang dat dit voor wat betreft het songfestival de komende jaren voor ons land ook helaas van toepassing zal zijn....

Shalalie....gek hè, op 1 of andere manier vind ik het liedje wel passen bij Gert Timmerman (van Gert en Hermien)......Shalalie shalala.....alle duiven op de dam.....shalalalie shalalala...........;-)

Nou ja, het nummer blijft in ieder geval wèl in je hoofd hangen, dus dat heeft Pierre Kartner dan tenminste sowieso goed voor elkaar "gesmurft"....

Miep Gies maandag gecremeerd

Gisteren meldde iemand op tv dat Miep Gies reeds in stilte begraven zou zijn, maar.....vandaag is bekend gemaakt dat Miep Gies a.s. maandag wordt gecremeerd in Hoorn. Dat blijkt uit een rouwadvertentie van haar nabestaanden in dagblad Trouw woensdag. De Zaterdag ervoor is in het crematorium in Hoorn gelegenheid tot afscheid nemen.

Elke dag zijn er mensen, die de wereld zomaar verbeteren....

I n M e m o r i a m
Miep Gies
Wenen, 15 februari 1909 - † Westfriesland, 11 januari 2010

De titel van deze blog komt uit het nummer "Helden" van zanger Xander de Buisonjé. Het refrein van dit nummer flitste vandaag eigenlijk de hele dag voorbij in mijn hoofd, toen ik vanmorgen op de radio hoorde dat Miep Gies gisterenavond op 100 jarige leeftijd is overleden (volgende maand zou ze 101 jaar zijn geworden!).

Als Miep Gies er niet was geweest, zou de wereld waarschijnlijk nooit kennis hebben gemaakt met het nu inmiddels wereldberoemde boek "Het Dagboek van Anne Frank".
Tijdens de 2e wereldoorlog hielp zij Anne Frank en haar familie aan voedsel e.d. tijdens hun onderduikperiode in Het Achterhuis.
Nadat Anne Frank en haar familie opgepakt waren door de Duitsers, heeft Miep Gies de "dagboeken" van Anne Frank nog weten te redden. Ze had ze bewaard voor het geval Anne Frank ooit weer thuis zou komen. Helaas weten we allemaal dat Anne Frank de verschrikkingen van de consentratiekampen niet heeft overleeft. De enige die levend terugkwam, was de vader van Anne Frank, meneer Otto Frank. Toen duidelijk werd dat Anne nooit meer thuis zou komen, heeft Miep Gies op een gegeven moment de dagboeken van Anne toch aan haar vader overhandigd, met de woorden: "Dit is de erfenis van uw dochter Anne". De rest is inmiddels wereldgeschiedenis.

Talloze films en toneelstukken werden er over Anne Frank gemaakt. Er is zelfs een wassenbeeld van Anne Frank gemaakt in Madame Tussaud.
Wereldwijd werd Anne Frank een symbool voor wat er met de Joodse gemeenschap is gebeurd in de 2e wereldoorlog.

Maar....tijdens die 2e wereldoorlog kon men nog niet in de toekomst kijken en wist men ook niet dat het dagboek van Anne later zo beroemd zou worden. Anne Frank was een normale tiener in abnormale omstandigheden, samen met haar familie zat zij ondergedoken. Niemand wist hoe lang dit zou duren en hoe het zou aflopen.
Ook Miep Gies wist dit niet. Dag in, dag uit, waagde ook zij haar eigen leven door de familie Frank te helpen. Een "stille held"....waarover dat liedje van Xander de Buisonjé gaat, want....Miep Gies vond zichzelf geen held. Ze vond het de normaalste zaak van de wereld dat ze de familie Frank hielp.

Als tiener heb ik uiteraard ook het dagboek van Anne Frank gelezen, maar ook aanverwante boeken, waaronder ook het boek dat Miep Gies zelf heeft geschreven over de periode in het Achterhuis. Het toneelstuk over Anne Frank dat tot op heden de meeste indruk op mij heeft gemaakt is toch het stuk met Jip Wijngaarden in de hoofdrol. Ook heb ik ooit Het Achterhuis, dat nu als museum dient, bezocht en dat heeft veel indruk op mij achtergelaten.

Vandaag werd Miep Gies overigens ook in stilte begraven, dus....de laatst nog levende persoon in de hele geschiedenis rondom Anne Frank is er nu echt niet meer.

Voor mensen als Miep Gies kun je alleen maar ongelooflijk diep respect hebben, want......

Elke dag zijn er mensen die de wereld zomaar verbeteren
Het zijn degenen die we niet kennen
Het zijn de onbezongen helden
Ze vallen niet graag op
Geen aandacht of schouderklop
Ze bewegen zich in stilte
Daar vind je de ware helden

Vaarwel Kimberley!

Kimberley Bus - * 30-09-2005 - † 28-12-2009

Vandaag (woensdag 6 januari 2010) zal de uitvaartplechtigheid plaatsvinden van Kimberley Bus. Op maandag 28 december j.l. is zij op slechts 4-jarige leeftijd overleden aan haar verwondingen die zij opliep tijdens de korte maar hevige brand in de flat aan de Bergwal in Nieuwegein waar zij woonde.

Ik kende het meisje niet persoonlijk, maar wanneer je zelf kinderen hebt (waarvan een dochter die slechts 1 jaar ouder is), houdt dit nieuws je onherroepelijk bezig.
De woensdag na de brand (dus vorige week) (die dag was de moeder van Kimberley inmiddels ook uit haar slaap gehaald en zal het verschrikkelijke nieuws over het lot van haar dochter verteld zijn) hebben mijn kinderen en ik, uit respect voor de nabestaanden, bloemen gelegd bij de woning van Kimberley. Omdat het om een meisje gaat hebben we gekozen voor roze met witte bloemen.

Hoe moet het afgelopen maandag, na de kerstvakantie, in haar kleuterklas zijn gegaan? Er is toch dat ene stoeltje dat voor altijd leeg blijft.

In gedachten zal ik toch een klein beetje bij de uitvaart zijn. Ik wens de ouders van Kimberley, haar grootouders, overige familie en andere nabestaanden ongelooflijk veel kracht en sterkte toe.

www.condoleanceregister.com/Kimberley-Bus.html
www.condoleanceregister.com/kimberley-1.html
rustzachtkim.hyves.nl

In memoriam Sander Simons - * 5 april 1962 - † 5 januari 2010

Onlangs dacht ik nog bij mezelf: "Hoe zou het toch met die oud RTL nieuwslezer gaan, die met dat rode haar....Sander Simons?" In maart 2008 werd bekend dat er bij hem longkanker was geconstateerd. Ik kan me nog goed herinneren dat hij zo strijdvaardig was in zijn ziekte en dat hij een ziekenhuisfoto op tv liet zien van de "golfbal" in zijn longen. Althans....het was de tumor in zijn longen die zo groot was als een golfbal. Opmerkelijk is dat Sander zelf nooit gerookt heeft, maar dus toch longkanker heeft gekregen (meeroken, doordat andere mensen in jouw buurt roken, is misschien net zo erg, of misschien zelfs nog erger dan zelf roken?).
De chemokuren leken aanvankelijk aan te slaan. De tumor was geslonken en uitzaaiingen waren zelfs niet meer terug te vinden.
Een hele poos eigenlijk niets meer over Sander Simons gehoord (ik althans niet), maar toch vraag je jezelf zo nu en dan af hoe het dan met iemand gaat.
Vandaag dan ineens onverwacht het bericht dat Sander vandaag is overleden. Vanavond op 5 januari om 20.00 uur liet Sander door de huisarts euthanasie plegen, omdat een coma dreigde. Hij is thuis gestorven in het bijzijn van zijn vader, moeder en vriendin Louise. Sander Simons is slechts 47 jaar geworden....

Wederom zien we wat kanker voor een verschrikkelijke ziekte is.
Nog veel te vaak hoor ik om me heen het woord kanker als "scheldwoord" gebruikt worden. Ik erger me daar altijd groen en geel aan. De laatste jaren heb ik meerdere mensen binnen en buiten mijn familie zien bezwijken aan de ziekte kanker. Ik vraag me wel eens af of mensen die schelden met het woord kanker ooit wel eens zelf een kankerpatiënt van zeer dichtbij hebben meegemaakt. Ik betwijfel het, want waarschijnlijk denk je dan nog wel een paar keer bij jezelf na voordat je zo'n erge ziekte als scheldwoord gebruikt.
Vorig jaar op 21 november (2009 dus) overleed Richelle Laurijssen (geboren op 11 december 1992) op slechts 16-jarige leeftijd aan kanker. Zij startte in september 2009 de campagne "Kanker verziekt je taal" tegen het "kankervloeken" (je kunt er alles over vinden op de website www.kankerverziektjetaal.nl). Voor mensen die het nog steeds de normaalste zaak van de wereld vinden om het woord kanker als scheldwoord te gebruiken, zouden toch eens een kijkje op deze site moeten nemen en zouden dan eens goed bij zichzelf moeten nadenken over waar ze nu eigenlijk mee bezig zijn! Nu Richelle is overleden hebben haar ouders de actie, die hun dochter is gestart, voortgezet.

Kanker is een sluipmoordenaar. Het treft mensen van alle leeftijden, van baby's tot bejaarde mensen en iedereen die daar tussenin zit. Er wordt niet naar gevraagd of je rijk of arm bent, of je een gezin met kinderen hebt of misschien nog aan je leven moet beginnen. De 1 krijgt misschien nog 2 jaar, de ander slechts amper 9 maanden (zoals bijvoorbeeld bij ex-Dolly Dot Ria Brieffies, die in november 2008 kreeg te horen dat zij terminale longkanker had, zij is overleden op 20 juli 2009 op slechts 52-jarige leeftijd!), of misschien zelfs 3 weken (Shocking Blue zangeres Mariska Veres overleed op 2 december 2006 op 59-jarige leeftijd aan kanker. De ziekte werd slechts drie weken voor haar heengaan bij de Haagse zangeres ontdekt).

Soms "genezen" mensen van kanker en men praat dan over dat iemand de kanker "overwonnen" heeft, maar dat vind ik eigenlijk heel onrechtvaardig tegenover de mensen die uiteindelijk wèl aan de ziekte zijn bezweken, want....dat zou dan bijna betekenen dat het aan mensen zelf ligt of je de ziekte wel of niet "overwint", terwijl mensen die helaas zijn overleden aan de ziekte nèt zo hard voor hun leven hebben geknokt als mensen die wèl genezen zijn.

In mei 2007 ben ik donateur geworden van het KWF (ironisch genoeg op de avond van het Dolly Dots reünie concert in Ahoy Rotterdam, ik had kaartjes voor de 2e avond, dus...eigenlijk de kaartjes die het eerst in de verkoop gingen).
Ik kreeg van 1 persoon een beetje flauwe negatieve reacties als: "Wat heb je daar nu aan? Als wij ziek zijn doen ze toch ook niets voor ons?" en nog meer van dat soort flauwe opmerkingen. Tja....als we allemáál zo gaan denken, komen we een flinke stap verder, maar niet heus! Alle beetjes helpen, denk ik dan maar. Als je niets doet, gebeurt er zeker niets.

Ja mensen, het is een ongelooflijk cliché, maar het is toch echt waar: "Geniet van het leven, het duurt maar even!" Je weet nooit wanneer je het noodlot ontmoet (net als in dat gedichtje van Toon Hermans), dus pluk de dag en wees eens vaker een beetje liever voor elkaar. Dan zou de wereld er toch een klein beetje beter uitzien!

Voor wie niet meer weet hoe het gedichtje van Toon Hermans gaat;

Ga nooit weg zonder te groeten
Ga nooit weg zonder een zoen
Want wie het noodlot zal ontmoeten
kan het later niet meer doen
Ga nooit weg zonder te praten
dat doet een hart soms zo'n pijn
Wat je 's ochtends hebt verlaten kan er 's avonds niet meer zijn

2010

De laatste oliebollen en appelflappen worden nog weggesnoept (altijd lekker zo eens per jaar, maar ook altijd weer fijn als ze op zijn....pffff). Er zijn nog wat restjes zalm en toast, nog wat ansjovisjes (nog over van de voorraad van de kerst...maar onze zoon weet er wel raad mee), er staat nog een halve fles Glühwein (maar die komt ook heus nog wel op dit weekend!), maar de "champagne" is echt op (gewoon goedkope fles appelcider hoor, haha, maar net zo lekker, dus laat een ander dan maar een dure fles van 80 euro kopen, wij vermaken ons net zo goed met een veeeeeel voordeligere fles). De stoep buiten is inmiddels netjes aangeveegd, dus van het afval van het vuurwerk dat mijn husband en zoon hebben afgestoken is niets meer te zien. Oftewel....oud&nieuw ligt weer achter ons en 2010 is inmiddels begonnen.

Vanaf maandag gaan de kinderen weer naar school en dan wordt het leven van lieverlee weer een beetje "normaal" en krijgt iedereen weer zijn/haar vaste ritme. Ook wel weer lekker hoor. De kerstboom laten we nog maar eventjes een paar dagen staan en dan verhuist ook die weer naar de zolder (jawel, we hebben een echte neppert!).

December blijft altijd een drukke maand, maar ook wel weer gezellig.
Hoewel de pepernoten al na de zomervakantie in de winkel lagen, was het eind november en begin december dan eindelijk ècht Sinterklaas (het blijft lastig om aan een 5-jarige uit te leggen wanneer Sinterklaas nu ècht komt, vanaf omstreeks eind augustus, terwijl een kleuter nog niet echt besef van tijd heeft....., dus......misschien dat winkeliers in de toekomst toch wat later het Sint snoepgoed in de schappen kunnen leggen, zodat het voor iedereen duidelijk blijft wanneer het nog zomer en herfst is en wanneer het Sinterklaastijd is? Dat zou fijn zijn!).
Op 5 december heeft onze dochter nog met zwarte Piet gedanst tijdens het Sinterklaasfeest op het werk van mijn man. 's Avonds natuurlijk pakjesavond.

Sommige mensen hebben al vanaf oktober een kerstboom staan, volgens de filmpjes die diverse tv-zenders ons lieten zien over mensen die hun huiskamer en tuin in een ware "kermis" veranderen met alle kersthuisjes, kerstmannetjes, kerstverlichting, kersttreintjes en ga zo maar door. Bij ons gaat het er toch wel iets bescheidener aan toe. We hebben best wel een rijkelijk "gevulde" kerstboom altijd, maar echt veel extra's hebben we daar verder niet aan toegevoegd in de huiskamer, slechts wat kleine dingetjes en....de kerstboom zetten wij pas neer NA Sinterklaas, niet eerder!
Onze dochter vond het een feest om te helpen met het versieren van de kerstboom. Uiteraard met veel C1000 Disney kerstballen dit jaar ;-)

Onze jukebox werd weer gevuld met kerstsingletjes (o.a. Brenda Lee, Nat King Cole en Elvis Presley enzovoort en uiteraard mag Bing Crosby's White Christmas niet ontbreken!) (ik probeer altijd nog weer wat meer kerstsingles op te sporen, maar het valt niet altijd mee om leuke te vinden).

En zowaar! We kregen een witte kerst en dus móest er natuurlijk een sneeuwpop komen. Nou ja...het werd een bescheiden sneeuwpopJE, maar Michelle en Riccardo vermaakten zich prima (met enige hulp van vaders....).


En dan neem je op 31 december weer afscheid van een heel jaar, 2009 in dit geval. Het was best wel een bewogen jaar, al zeg ik het zelf. Uiteraard met zowel hoogte- als dieptepunten. Veel gebeurd.

Halverwege 2009 veranderde ik van baan. Mijn oude werkplek was eigenlijk niet zo leuk meer om diverse redenen. Bovendien verhuisde het bedrijf verder weg, dus langere reistijd. Al met al werd het tijd om iets anders te zoeken.
In juli kon ik beginnen bij een bedrijf in Nieuwegein en dan ook nog eens lekker dicht bij huis, dus beter kan het niet! Tot op heden werk ik daar met veel plezier.

Mijn broer werd in maart 2009 voor het eerst vader. Nooit gedacht dat dat ooit nog eens ging gebeuren, maar het leven is vol verrassingen ;-)

Een hele rare koninginnedag door de aanslag op de koninklijke familie.
Evengoed hebben we nog wel een vrijmarkt bezocht, maar toch met een heel vreemd gevoel omdat 1 of andere malloot zo'n dag totaal naar de filistijnen helpt.

Natuurlijk ook veel bekende mensen die ons ontvallen zijn, zoals bijvoorbeeld acteur Patrick Swayze (hij was altijd gelijk met mij jarig), presentator Martin Brozius (toch een beetje een jeugdheld, want vroeger keken wij altijd graag naar Ren Je Rot!), acteur Pieter Lutz (wat moesten wij altijd lachen om hem als vrekkige Fred in "Het zonnetje in huis"), actrice Ella Snoep (fantastisch dat iemand op zo'n hoge leeftijd nog zoveel leuke rollen heeft gespeeld) e.v.a., maar de "belangrijksten" voor mij waren toch wel Michael Jackson en Dolly Dot Ria Brieffies, omdat zij vroeger op posters op mijn tienerkamer prijkten.

En dan nog even op de valreep van de laatste dagen van 2009 gebeurde er iets waardoor ik toch met een beetje vreemd gevoel de jaarwisseling in ging. Afgelopen maandag kwam er een klein meisje van 4 jaar om bij een flatbrand in mijn eigen woonplaats en dan ook nog eens redelijk dichtbij t.o.v. waar ik woon.
Ik ken het gezin die dit overkomen is niet persoonlijk, maar....toch houdt het je dan bezig, misschien omdat je dan zelf ook kinderen hebt, maar zo'n nieuwsbericht doet in ieder geval wel iets met je. Hoe zouden die ouders en andere familieleden de jaarwisseling doorgekomen zijn? Het moet vast en zeker afschuwelijk geweest zijn.

Vanavond werd op tv "Ciske de Rat De Musical" uitgezonden. Het is de musical waar wij met ons gezin heen zijn geweest (ook die avond met Danny de Munk).
Aan het begin van de musical (en ook tussendoor tijdens het stuk) wordt er gezongen: "Niets te kiezen, wat je nu hebt kun je morgen weer verliezen".... Een tekst die zeker van toepassing zou kunnen zijn op de ramp die zich afgelopen week in Nieuwegein aan de Bergwal heeft voltrokken. In een mum van tijd kun je het meest dierbare in je leven zomaar ineens weer kwijt raken.
Ik hoop dat meer mensen daar eens bij stil gaan staan, dat de dingen die zo vanzelfsprekend lijken in het leven, helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn en dat mensen elkaar eens wat meer zouden moeten waarderen en in sommige gevallen iets voorzichtiger of respectvoller met elkaar zouden moeten omgaan.

Meer respect ook t.o.v. mensen die je niet kent. Minder geweld t.o.v. hulpverleners bijvoorbeeld. Waarom onnodig brandweermensen of ambulancepersoneel hinderen of zelfs geweld aandoen? Ik begrijp zulke dingen gewoon niet. Het lijkt soms wel of de wereld iedere keer weer een beetje gekker wordt.

Bij mijn kerstpakket zat een wensballon. Ik vind het zelf eigenlijk te gevaarlijk en te eng om hem daadwerkelijk aan te steken en te laten vliegen, maar....je zou het bijna doen met als wens meer geluk en meer respect voor elkaar in 2010!